جان عالم به فدای تو علی...

بسم الله الرحمن الرحیم

 

حضرت علی (ع) در خطبه ی 198 نهج البلاغه میفرمایند:

 

...در کارها از تقوی و پرهیزکاری و اطاعت از پروردگار الهام گیرید و آن را

هنگام ورود به قیامت سرچشمه ی گوارایی بدانید. تنها وسیله ی نیل به

 آرزوها و یگانه حربه ی ایمنی از پیشامدهای ناگوار و مضطرب کننده ی

روزگار است.

 

فروغی است در میان تیرگی گورها و آرامشی است برای روزهای پر از

وحشت طولانی. آن را تنها واسطه و وسیله ی رهایی از دردها و غم ها

 و مشکلات قرار دهید. زیرا اطاعت و بندگی خدا کردن یگانه راه نابودی

آلام و دردها و به دور راندن غم ها و اندوه هاست.تداوم در عبادت و

بندگی بیم و ترس را از دل ها می زداید و آن را نابود می سازد و آتش

های برافروخته شده را از شما دور می گرداند.

 

پس آن کس که پرهیزکاری پیشه کند اندوه های نزدیک از او دور می

شوند و مشکلات تلخ برایش آسان و شیرین می گردند و امواج فتنه های

 پیاپی از هم گشوده می شوند و مشکلات پی درپی و خسته کننده

آسان می شوند. مجد و عظمت و بزرگواری های از دست رفته همچون

باران دانه درشت بر او فرو بارند. رحمت قطع شده ی خداوند به او عطف

توجه کند. نعمت هایش از فرو نشستن به جوشش آیند و برکات کم

شده به فراوانی بر او ببارند...

 

التماس دعا

 

/ 0 نظر / 25 بازدید